Esintili Bir Yazayım Dedim

Bugün öyle birşey oldu ki; "Moralim çok bozuktu.Hani derler ya dokunsalar ağlayacağım diye, o halde dolaşıyordum.Sonra 5 yaşındaki yeğenime kollarımı uzattım.Kucağıma atladı.Bir sarıldı, bir sarıldı ki, sanki biliyormuşçasına ya da anlıyormuşçasına; o kadar iyi hissettim ki o an. Gözüm yine de yaşardı ama ne üzüntüden ne de başka birşeyden bilmiyorum neden?O kadar güzel bir andı ki.Evdeki herkes bize baktı, acaba Arda ağlıyor mu diye?Sarılmamız o kadar uzun sürdü ki ve sarılırken sırtımı da sıvazlıyordu.Hani geçti geçti manasında yaparız ya, o şekilde."

Yazmak istedim, hakkında bir sürü şey söylenen o çocuğun, diğer çocuklardan bir sürü güzel farkı varken; kendi dillerinde konuşmamasına takan "takıntılı" büyüklerin aksine.


Seni çooook seviyorum, sıpam...