Konumuz: Neden İşsizlik!

Diyeceğim şey belki size hep söylendik bir söz gibi gelecek ancak doğru olanı söylemek, herkesin söylemesi de bir yerde güzeldir.Türkiye'yi almışlar ellerine oyuncak gibi bir oraya bir buraya çekiştiriyorlar.Olay nedir; klasik birbirilerine laf atıştırması.Etkilenen kim; hatta ne?bir ülke.
Ülkenin etkilediği şeyler nedir?Yukarıdakiler topu birbirilerine fırlata dursunlar, bizler aşağıda onlardan habersiz yaşayıp gidiyoruz.Konuyu nereye getireceğim, işsizliğe.Siyasetin oyuncağı olan bir ekonomiye sahip, bizim gibi bir ülke var mıdır?Yukarıdakiler uğraşa dursunlar, ekonomiyi katlederlerken; biz aşağıdakilerde işsizlikle boğuşuyoruz.Neden mezun oldum, neden üniversiteye gittim düşüncesi alıp götürüyor beni uzaklara.

Kafamda birkaç plan yaptım.Şimdiye kadar "Neler olurdu, neler?" diye.Tabi bunlar boşa uğraş tabi ama ya pastacılık üzerine olmayan yeteğinimi oldurmaya uğraşacağım, ya yatakta saçma rüyalarla kıvranacağım ya korkunun istila ettiği film sektörü ürünlerini değerlendireceğim ya da hayatın anlamı gibi saçma sapan düşüncelere savrulacağım.Nedir?Verimli zaman diyorlar ya şimdi, e tabi gün geçtikçe hatta şöyle diyelim çağlara göre terimler çıkıyor.Uzay çağı ya da herneyse.Daha giremedik diyenler var, girdik de kaçtık diyenler var, çağ işini bırakın artık diyenler var :)) .O çağlar içerisinde en anlamlısı "iş yok çağı" desek!
O zaman konumuz; "İşsizlik".

Öyle bir günde anlatılacak birşey değil tabi bu.Bir ömre bedel :)) .Ama işin doğrusu bu aralar, işim yok diye kafama pek takmamaya başladım.Öyle dıştan bakınca takan bir insan görüntüsü de göremezsiniz ama içten içe yerim kendimi gibilerinden bir insanımdır.İşte neyse, bıraktım bugünlerde."Neden?" diyeceksiniz.Dersiniz, dersiniz :) .Yaprak Dökümü bitecek diye reklamlarında çıkan insanlar var hayatlarını anlatan, öğleden sonra televizyonu eziyet haline getiren evlilik programları, haberlerde dram yapılan insan hayatları, bir de gittiğimi iş görüşmeleri var ya; işte onlar beni o kadar rahatlatıyor ki.Orada anlatılan ya da abartılan hayatlar gibi değil benim hayatım.Hayatımı idareten yaşamak belki hoş değil ama en azından onlar gibi değilim diyerek işin içinden çıkıyorum artık.Yazının bu kısmını tekrar okuyunca; bir nevi Pollyanna cılık gibi geldi.Pollyanna tipinde bir insanda değilim ama.
İşsizlik ciddi bir problem ve bunu çözse çözse kim çözer?Kimse.Ortada kimseye ait olmayan bir problem var çünkü.Bu arada Devlet, Hükumet laflarını duyar gibiyim ancak o laflara kulak tıkayalı çok oldu.Onlar kendi aralarında yukarıda, kürsü de top oynamakla meşguller.
İşsizlik çözümü olmayan bir sorun gibi.Bence öyle.Başka ülke koşullarını bilmem, başka milletleri bilmem, başka zamanları bilmem.Ben bugünü görür, bugünü değerlendiririm.O sebeple çözümü yok.
Neyse bugünlük bu kadar eziyet yeter.Böyle bir konu eziyet insana.Ama yarında iş başvurularını göreceğiz, çocuklar.Hazırlıklı olun, lütfen!...